Tüm yalnızlığımla…

Pişmanlık dolu hayatımda…
Günahlarımla doldurulmuş kadehimden bir yudum aldım…
Ve Farkına vardım…
Unutamayacağım bir tatdı, hafızama kazıdım…
Keşkeleri ağrı kesici niyetine içtim…
Ve Kendimden geçtim…
Bir yola başkoydum,..
Dünyevi hayattan, iç dünyama, sonsuz bilinmezliğe uzanan…
Ve tüm yalnızlığımla…


Bu dünyada sen yoksan…

Siyaha teslim, renklerden yoksun…
Çünkü; hayatımda sen yoksun, bensiz…
Ben; bir hiçlik çukurunda sensiz…
Çırpınmakta bedenim ve dibe batmakta…
Ey cennetim, Sensiz ben bedenden firar…
Aklım bavulda ey cennetim, benden yoksun bedenim seni aramakta…
Ben en derin uykuda hiçliğe batmakta ve hislerim karanlığım olmakta…
İşte cehennemim bu, şayet cennetim bu dünyada sen yoksan….


Yine hiçlik halleri…

Yine hiçlik halleri, yalnız krallığımın sonsuz hükümdarlığında..
Kendi iç dünyamdan dış dünyama açılan kapıların ardında…
Son ve başlangıç arasında sıkışmış düşüncelerim…
Sessizleştikçe bedenim, kıyametler kopuyor aklımda…
Öleceğim! öleceğim ve o zaman bileceğim bilmek istediklerimi…