Kıyametimin Sebebi Sen…

Ey fikirlerin en güzeli, en akılda kalıcı olan…
Sana ayrılan belleğim koca bir dünya ve sensizlikteki belleğim kıyamet sessizliği…
Devamında oluşan fikirlerim kıyamete uzanan bomboş bir yol…
Giderim bu yoldan yeterki sen var ol, ben yok ta olurum…
Ve ben herşeysizlikte bir hiçte olurum…

Ey fikirlerin en güzeli;
Bilesinki, kıyametimin sebebi olan sen!
Başka sebeplerin kıyametinde de yok olursun.


Neler Neler, Daha Neler!

Aklıma mukayyet, aklım serseri: bir köşesinden bir köşesine savurur kendisini. Hissettiği yaşamın içinde kendisi, uzuvları olmayan, özgürlüğü kısıtlanmış, bir bedene hapis…

Protez hayat, olması gerektiği gibi; lakin aklım! olmak isterdi gönlü özgür bağımsız bir deli.

Ve dedi daha neler neler… Hadi ordan aklım daha neler!