Benden Arta Kalan…

Neyleyeyim bu genç yaşı, sen yoksan hayatıma mana;
Zaman! gelip geçen, zamansız ve acımasız, belki biraz hatıra…

Yalnızlığın gardiyanı, ruhumun başucunda ifadesiz…
Ruhum! çaresiz, sensiz ve çaresiz, çaresizlik ise sessiz….

Belki bir tutam hayal, siyah beyaz perdelenmekte…
İştahı kabarık gerçekler, bir canavar misali hayallerimi yemekte…

Geriye ise kalan, benden arta kalan…
Ey hayatıma mana, hediyemdir sana.


Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir