Bir Kibrit Çakın

Düşlerin yolunda ki sayın yolcular;
Düşsüzlüğün durağında durdurun dünyayı…
Hissiyatımı söküp alın yerine bir hiç bırakın…
Hayal kurmak anlamsızdı ya, alın onlarıda alın…
Hayalsizliği ise geride…
Olması gerektiği hakettiği yerde…
Onsuzluğun çölünde bana…
Onsuzluğa susamış bu adama bırakın.
Geriye ise kalan bende, ona dair bin bir düşünce varya…
Bir kibrit çakın onlarıda yakın!