Yazasım var parmaklarım kopana kadar

Yazasım var parmaklarım kopana kadar.
Ama beni durdurmak için yetmez; tüm bedenim paramparça olsa bile sözlerim sonsuzu hedefler…
Sonumu görene kadar sonsuzluğa uzanasım var.
Bilesim var, bilemediklerimi; Göresim var göremediklerimi…
Hedefim ebediyetin tam on ikisi; ama yetmez var onunda on ikisi…
Bu on iki sonsuzluk döngüsü, sonsuz olasım var…
Bu bedene ilişik ruhumun sonsuza varası var…
Kelebek dokunuşu gibi ölüm, hissiyatı iğne ucu kadar her anımda hissettiğim.
Ölesim var ölesiye kadar göresim var, bilesim var…
Biz İnsanlara adanmış bu dünyada, bizi kendisine bağlayan dünyevi kelepçelerden kurtulasım var…
İnsanlıktan çıkasım var, insanlara inat…


Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir